وکیل حقوق دریایی

قرارداد خرید شناور
قرارداد خرید شناور
تیر ۱۷, ۱۳۹۸
تنظیم قرارداد
تنظیم قرارداد به روش قانونی
تیر ۱۸, ۱۳۹۸
Show all

وکیل حقوق دریایی

وکیل حقوق دریایی

وکیل حقوق دریایی

حقوق دریایی Maritime Law

وکیل حقوق دریایی : حقوق دریایی که به The Law of Admiralty یا Maritime Law معروف است؛ به طور کلی شامل مجموعه قوانین و مقررات و عرف دریایی حاکم بر روابط افراد و دول در کلیه موضوع های و مسائل و فعالیت های مربوط به دریانوردی و سفر دریایی (حمل و نقل کالا و جابجایی مسافر) است.

به معنای خاص کلمه حقوق دریایی منجمله شامل مجموعه قوانین و مقررات و عرف دریایی حاکم بر روابط افراد و دول و کلیه کسانی است که کشتی را مورد بهره برداری قرار میدهند و مسائل ناشی از این بهره برداری و موضوعات مربوط به کشتیرانی و حمل ونقل کالا، جابجایی مسافر و ایمنی در دریاها و رعایت محیط زیست دریایی را شامل میشود. |

گرچه رشته حقوق دریایی در ایران معاصر قدمت چندانی ندارد ولی تاریخ دریانوردی در ایران باستان به سان دیگر تمدن های باستانی نظیر یونان، رم، چین و مصر به گذشته های تور مربوط می شود.

امپراطوری هخامنشی از طریق ایجاد آبراه هایی نظیر تنگه سوئز و آبراه آتس که آبراه خیر برای جلوگیری از دور زدن مسیر دریایی پیرامون کوه آتس حفر شد، نقش شایانی در توسعه دریانوردی و تجارت و ارتباطات بین المللی ایفا نموده است.

در سال ۱۸۸۶ هنگام حفر ترعه سوئز لوحه ای در آنجا کشف شد که روی آن چنین نوشته شده بود:

داریوش شاه می گوید: من پارسی هستم، از پارس مصر را گرفتم، من فرمان حفر این ترعه را دادم، از رودخانه ای بنام نیل که در مصر جاری است تا دریایی که به پارس میرود، پس از آن این ترعه حفر شد چنانکه فرمان دادم و کشتیها از مصر از وسط این ترعه بسوی پارس روانه شدند چنانکه میل من بود.”

در خصوص اهمیت ناوگان دریایی ایران در زمان هخامنشی هرودت مورخ یونانیتعداد ناوهای ایران در نبرد داریوش با یونان را ۶۰۰ و در نبرد خشایار شاه با یونان ۱۲۰۰ دستگاه نوشته است و می گوید تعدادرزم ناوها و کشتی های باری در این نبرد بر روی هم به ۳۰۰۰ دستگاه می رسیده است.”

به گفته مورخین و محققینایرانیان در زمان هخامنشی به ارزش دریا آگاه بودند و اهمیت فراوانی به دریانوردی و اکتشافات دریایی میداده اند. در این دوره ایرانیان برای راهنمایی دریانوردان تسهیلات فنی در خلیج فارس ایجاد کرده بودند. آنطور که که مورخین و محققین بیان نموده اند از روزگاری که تاریخ دقیق آن بر ما روشن نیست در خلیج فارس برجهایی ساخته شده بود که برای راهنمایی کشتیها سودمند بود و با فانوس های دریایی امروزی در خور سنجش می باشد. بر فراز این برج ها آتش می افروختند تا شعله های آتش همچون فانوس های دریایی اجرای وظیفه کنند.

برج های روشن هدف های زیر را تأمین می نمودند:

۱راهنمایی دریانوردان

۲خبر رسانی و اعلام خطر، مانند برجهای زمینی که به وسیله آن با آتش به مخابره

می پرداختند

٣جلوگیری از ورود کشتی به آبهای کم ژرفا.

به روایت پرفسور هادی حسن دانشمند هندی در کتاب راهنمای کشتیرانی نوشته کیاتان که بین سال های ۷۸۵۸۰۵ میلادی که تقریبأ ۱۵۰ سال پس از یزدگرد سوم تدوین شده است آمده که در خلیج فارس خشاب هایی احداث کرده و شبها روی آنها مشعل می افروزند تا کشتیها راه خود را گم نکنند.

نویسندگان و تاریخ نگاران دوره اسلامی مانند مسعودی (۳۴۶ هجری) و مقدسی (۳۷۵ هجری) و ناصر خسرو (۴۴۳ هجری) از این پایه ها به نام خشاب که روی آنها آتش می افروخته یا چراغ در آبگینه روشن می کرده اند، در اروند رود، در کرانه های آبادان و جایی که اروند رود به دریا می پیوندد، نام برده اند. ناصر خسرو از زبان دریانوردان، ساختن خشابها را به شاهان ایران نسبت می دهد.””

وکیل حقوق دریایی

پس از بیان پیشینه دریانوردی اکنون به بررسی سیر تحولات حقوق دریایی می پردازیم. حقوق دریایی از موضوع های حقوق خصوصی است که در گذشته آن را جزو حقوق تجارت میدانستند ولی امروزه رشته مستقلی است که خود شامل رشته های فرعی می باشد.

حقوق دریایی بر پایه اصولی استوار است که مبنای آنها را بدوی ترین و کهن ترین عادات و رسوم معمول در سفرهای دریایی بشر پی ریزی کرده اند. ا

این عادات و رسوم به حکم ضرورت و بر اثر تکرار و به مرور زمان به صورت قواعد لازم الرعایه و قانون در آمده اند.

از جمله مهمترین این قواعد حقوق ممتاز دریایی MARITIME LIEN، خسارت مشترک GENERAL AVRAGE و صلاحیت محاکم JURISDICRION هستند.